سروده ای زیبا از ایرج میرزا

هر وعده که دادند به ما،باد هوا بود...هرنکته که گفتند،غلط بود و ریا بود

چوپانیٍ این گله به گرگان بسپردند....این شیوه و این قاعده ها،رسمٍ کجا بود؟

رندان به چپاول سرٍ این سفره نشستند...اینها همه از غفلت و بی حالیٍ ما بود

خوردند و شکستند و دریدند و تکاندند...هر چیز در این خانه،بی برگ و نوا بود

گفتند:چنینیم و چنانیم دریغا.....اینها همه لالاییٍ خواباندن ما بود

ای کاش درٍ دیزیٍ ما باز نمی ماند....یا کاش در گربه،کمی شرم و حیا بود.

تلخ و شیرین...